Son Haberler
Anasayfa / şiiristan

şiiristan

O ANLAMADI

  Lodostur, esince sert eser, dedim Üşürsen yüreğin buz keser, dedim Yabanla gezersen yâr küser dedim Dediklerim oldu, o anlamadı. Umuttur her eve tüten bacalar Çürük tekne sığ suda da bocalar Çileden çıkaran bu “acaba”lar Beni de tüketti, o anlamadı. Erinde-gecinde havuz boşalır Ortada kupkuru bir yalak kalır Sevgi azaldıkça göğsün daralır Dedim… dedim amma o anlamadı. Umut bağlanmaz ki ... Devamını Oku »

HAKİKAT

Çıktım erik dalına anda yedim üzümü Bostan ıssı kakıdı der ne yersin kozumu. Kerpiç koydum kazana, poyraz ile kaynattım Nedir diye sorana, bandım verdim üzümü. İplik verdim çulhaya sarıp yumak etmemiş Becit becit ısmarlar gelsin alsın bezini. Bir serçenin kanadın kırk katıra yüklettim Kırk çift dahi çekmedi kaldı şöyle yazılı. Bir sinek bir kartalı kaldırdı urdu yere Yalan değil gerçektir ... Devamını Oku »

ARİF OL

Arif ol kim bilesin esrarını Bu gözünle göresin envarını Heşt Bihişt’den fariğ ol can terkin ur Bunda bul yari bugün ko yarını Kim ki bunda bulmak ister yarini Varsın ol hep yare versin varını Yarini yarına koyan kimseler Bellidir terk idemez ağyarını Her kim ağyara uyup yari kodu Ta ebed görmeye ol dildârını Yare yar olmak gerek yar isteyen Yar ... Devamını Oku »

AŞK

Çarh-ı denîden itme recâ-yı atâ abes Peymâne-i nigûndan ümîd-i safâ abes * Zâtın dürr-i kemâl ile tezyîne eyle sa’y Yohsa libâs-ı devlet ile ittika abes * Cây-ı kenâr-ı bâm-ı hatır-nâkdir sakın Bâlin-i câhe ârzû-yı ittikâ abes * Ma’cûn-ı lâ’l-i yârdedir sıhhat tabîb Dil-haste-i muhabbete itme devâ abes * Senden gelen cefâyı gönül hep vefâ bilür Ey şûh terk it eyleme ... Devamını Oku »

NAAT

Efendimsin cihânda i’tibârım varsa sendedir Miyân-ı âşıkânda iştihârım varsa sendedir Benim feyz-i hayâtım hâsılı rûh-ı revânımsın Eğer ser-mâye-i ömrümde kârım varsa sendedir Veren bu sûret-i mevhûma revnâk reng-i hüsnündür Gülistân-ı hayâlim nev-bahârım varsa sendedir Felekden zerre mikdâr olmadım devrinde rencîde Ger ey mihr-i münevver âh u zârı varsa sendedir Senin pervâne-i hicrânımın sen şem’-i vuslatsın Beher şeb hâhiş-i bûs u ... Devamını Oku »

DOST

Öyle lâ-kaydım sıkılmam çarhdan görsem sitem Ger cihân yansa yıkılsa göñlüme gelmez elem Ben ezelden her umûrum Hakk’a tefvîz eylerem Çün müsâvîdir baña her nîk ü bed kahr u kerem Dost medhinden ne hâsıl zemm-i düşmenden ne gam Fâriğ ü âzâdeyim birdir yanımda medh ü zem * Çık aradan sen yed-i kudretdedir her hayr u şer Çekme tedbîr-i umûr içün ... Devamını Oku »

EĞRİ ÖĞÜT

  İnkarcı gavatın gönlü kırılır; Hatadan, günahtan, suçtan söz etme Sana “Yobaz” diye damga vurulur Sokakta açılan kıçtan söz etme. Bozulsun töresi ilin, obanın; Bedenler tutsağı olsun modanın. Oğlu öfkelenir dümbük babanın, Omuza dökülen saçtan söz etme. Yeter, daha fazla söyletme beni; Boynuzu en iri, en çok medeni! Sonra her toplumdan kovarlar seni Babası belirsiz piçten söz etme. Bilinmez düşman ... Devamını Oku »

HAK YOL

Kamu dilde ma‘nî vardur bilene Cümle yolda Hak bulındı bulana Her nefesden yol açukdur Tanrı’ya Kim anabildiyse Anı bî-riyâ Kamu dilde vardurur ma’nî sözü Görene gizlü değül ma’nî yüzü Ma’nî ehli ma’nînin kadrin bilür Kande ki bulsa ana rağbet kılur Çok acâib çok garâib nesneler Söylenür dilde neler vardur neler Ma’nîyi bir dilde sanman siz hemân Cümle diller Anı söyler ... Devamını Oku »

GERİ GELEN MEKTUP

Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden? Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu. Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse; Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan, Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse… Ey sen ki kül ettin beni ... Devamını Oku »

TÜRKİYE’M

Ey nazlı sevgilim, ey cânım benim Güzeller güzeli vatanım benim Cümle değerlerim yatar sînende Sensin en mübârek mekânım benim. Tecelliye kaynak ilâhî emir Rızıklar, nimetler hep senden gelir Mukaddes mâbetler sende yükselir Yayılır bağrında ezanım benim. Çocukluk geçmişim dünde saklıdır Bu günüm, yarınım sende saklıdır Ki senin her şeyin bende saklıdır Ocağım, otağım, divânım benim. (Abdurrahim Karakoç) Devamını Oku »