Etiket Arşivi: akif

Âtiyi Karanlık Görerek Azmi Bırakmamak Şahsi olanla umumi olan arasındaki dengeyi kuramayan insan nemelâzımcılığa teslimiyette tereddüt göstermez. “Âkif’e göre, geleceği karanlık görüp azmi bırakmak, olsa olsa “alçak bir ölüm”dür. İnanan bir insanın, böyle bir ölümle “gebermesi” kabul edilebilecek bir netice değildir. Eylem adamı olan Âkif, hareket etmesi için her türlü imkân sağlandığı hâlde, ölü gibi cansız yatan insana, “leş mi ... Devamını Oku »

                  Sağlam adam olmak anlamına gelen başlık,her ortamda ulu orta kullanılır oldu.Kimse sağlam adam olmanın koşullarını ya da asgari şartlarını sormuyor.Nedir adam gibi adam olmak,ne yaparsak adam gibi oluruz.Sağlam adam olmayı her şartta savunan birisi olarak,onun belirli şartları ve özelliği olduğunu düşünüyorum.Adam olmanın cinsiyeti de yoktur.Adamlığı cinsiyete veya statüye bağlayanlardan hiç hazzetmem.Sağlam adamların özelliklerini saydığım zaman,çevrenizde pek az olduğunu ... Devamını Oku »

                  Üzmeyi ve üzülmeyi yaşam biçimi haline getirmiş insanlarla yaşıyoruz.Ben de diyorum ki,üzülmeyiniz.Siz üzüldükçe,üzülmeyi ideoloji haline getirebilirsiniz.Aslın da üzülmek de bir vakadır!Lakin, sizi üzenlerin ekmeğine yağ sürecekse,üzülme derim.O kadar çok üzülüyoruz ki,sanki üzülmek bir felsefe meselesi olmuş!Bazen bizi üzenleri de sevebiliyoruz!Yani celladını sevmek gibi bir şey.Ne olur sizi üzenleri ve üzülmenize vesile olanları sevmeyin.En azıdan onlara buğz ediniz.Çünkü üzmek ... Devamını Oku »

                  Yaşamanın sanat olduğuna inananlardanım.Yaşam sanatı ayrı bir başlıktır.Dünyaya her gelen de yaşamamaktadır.Yaşamın sanat olduğunu anlamak için,eski sufilerin ve evliyaların hayatına bakmak da yeterlidir.Hayatı ıskalayanlar,yaşamanın sanat olduğunu bilmeyenlerdir.Dolu bir yaşamın ilkeleri ve doğruları vardır.Hiç bir yaşam ilkesiz ya da üslupsuz olmuyor.Yaşamanın sanat olduğunu keşfedenler,mizan ve ölçü üzerine yaşayanlardır.Serseri yaşamlardan sanat ve insanca bir duruş çıkmaz.Yaşamanın sanat olduğunu anlamak için,kendi ... Devamını Oku »

Devamını Oku »

Bana sor sevgili kâri’, sana ben söyleyeyim, Ne hüviyette şu karşında duran eş’ârım: Bir yığın söz ki samîmiyyeti ancak hüneri; Ne tasannu bilirim, çünkü, ne sanatkârım. Şi’r için “gözyaşı” derler; onu bilmem, yalnız, Aczimin giryesidir bence bütün âsârım! Ağlarım, ağlâtmam; hissederim, söyleyemem; Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bîzârım! Oku, şâyet sana bir hisli yürek lâzımsa; Oku, zîrâ onu yazdım, ... Devamını Oku »

Sorunuz, şimdi, Japonlar da nasıl millettir? Onu tasvire zafer-yâb olamam, hayrettir! Şu kadar söyleyeyim: Din-i mübinin orada, Ruh-u feyyazı yayılmış, yalınız şekli: Buda. Siz gidin, saffet-i İslam’ı Japonlarda görün! O küçük boylu, büyük milletin efradı bugün, Müslümanlıktaki erkan-ı sıyanette ferid; Müslüman denmek için eksiği ancak tevhid. Doğruluk, ahde vefa, va’de sadakat, şefkat; Acizin hakkını i’laya samimi gayret; En ufak şeyle ... Devamını Oku »

Çanakkale savaşı, çelik kütlelerle tokuşan çıplak kuvvet ve îmân’ın çeliğe boyun eğdirdiği savaştır. Zafer, Türk askerinin, tek başına, birleşmiş Avrupa, hattâ dünyâ ordu ve donanmasını bir arada yenmesindedir. Gerçi Mehmetçik, zaferin bu türlüsüne, Anadolu’da Haçlı ordularını yendiği asırlardan beri alışmıştır. Osmanlı devrinde, Murâd-ı Hüdâvendigâr kumandasındaki Türk ordusu da, umûmî Balkan savaşlarına, Sırp sındığı ve Kosova’da zamanın bu çeşit ordularını yenerek ... Devamını Oku »

Hüsran Ben böyle bakıp durmayacaktım, dili bağlı, İslâmı uyandırmak için haykıracaktım. Gür hisli, gür imanlı beyinler, coşar ancak, Ben zaten uzun boylu düşünmekten uzaktım? Haykır! Kime, lâkin? Hani sâhipleri yurdun? Ellerdi yatanlar, sağa baktım, sola baktım; Feryâdımı artık boğarak, na’şını, tuttum, Bin parça edip şi’rime gömdüm de bıraktım. Seller gibi vâdîyi enînim saracakken, Hiç çağlamadan, gizli inen yaş gibi aktım. ... Devamını Oku »

                  Ağaç kesme bahanesiyle başlayan Taksim hadiseleri , sonunda günlerin getirdiği bir şiddet eylemine dönüştü . Sokak muhalefetini bir araya getirdiğini gördüğümüz eylemler başlangıçta masum ve sade bir şekildeydi. Tıpkı beş yüz gün süren başörtüsü , dört yüz gün süren cumartesi anneleri ya da cumhuriyet mitingleri vs. gibi . Sonraları saldırı ve hiddetin bastırılmış kışkırtıcılığıyla , bir anarşi ve  ... Devamını Oku »