İsa Çolaker Kişisel Web Sitesi Edebiyat ve deneme yazıları
Babamın sılayı rahîm yapan arkadaşları vardı. Fındık vakti ortaya çıkan bu insanlar; babamın kadim dost ve arkadaşlarıydı. Genelde gurbetçi olan bu insanlar, Nur-iş Demir Doğrama ve Kaynak atölyesini vakti zamanında ziyaret ederlerdi. Dr. Ömer Gürel, Aydın Aliustaoğlu, Hamdi Obuz bunlardan bazılarıdır. Sayısı onu bulan bu insanlar, aslında tam dostlardı. İşyerimize gelir, sohbet halkası kurar, gelemedikleri yılların envanterini anlatırlardı. Rahmetli Dr. Ömer Gürel de Almanya’da, merhum Aliustaoğlu İstanbul’da, merhum Hamdi Obuz da Ankara’da yaşarlardı. Giresun ve fındığa karşı aidiyet duyguları da vardı. Dost canlısı adamlardı.
Yazımıza konu olan merhum karikatürist Aydın Aliustaoğlu, münevver bir kişilikti. Karikatürist olan abimiz Gırgır Dergisinin kurucu çizerlerindendi. Tıpkı merhum arkadaşım, Derya Sayın gibi. Hasan Kaçan’ın çizgi hocası Aydın Aliustaoğlu, İstanbul’da mukim bir kişilikti. Tiyatro yapan, eserleri olan abimiz tam bir çelebi insandı. Babam Remzi Ustayla diyaloglarını hayret ve özenle dinlerdim. İstanbul’u anlatır, saatlerce naif bir şekilde konuşurlardı. Doksanlı yıllarda kaybettiğimiz Aydın Aliustaoğlu sıkı bir Giresun hayranıydı.
Bütün kültürünü İstanbul’da alan Aydın Aliustaoğlu, Yeşilgiresun’u ayrı bir yere koyardı. Yazar-çizer olmasına rağmen çok mütevazı bir kişilikti. İsmi nerden aklıma düştü? Giresunlu yüzleri yazalım diyen bir arkadaşım vesilesiyle hatırladığım Aydın Aliustaoğlu, üstüne bir yazı hak eden bir kişilikti. Yazmaya başlayınca da gördüm ki, hakkında fazla da bir malumat yok. Olsun, yazıyı hakeden biriydi. Hatıra geçmişe doğru, günlük ileriye doğru yazılır gerçeğinden hareketle, geçmişi yazmakta ve anmakta fayda var. Vefanın ne olduğunu ancak böyle anlayabiliriz.
Nur-iş Demir Doğrama ve Kaynak atölyesi, o zamanlar Osmanağa Meydanındaydı. Bugünkü Akbank arkasında atölyemiz vardı. Yetmişli yılları konuşuyoruz ama babam sadece bir kaynak ustası değildi. Millî Gazete, Tercüman, Sebil, Ölçü, Yeniden Milli Mücadele, Yenidevir okuyan bir kişilikti. Aydın Ağabeyle ortak konuları çoktu. Aydın Aliustaoğlu iyi bir çizer olmasına rağmen, kendini topluma biraz kapatmış bir yapısı vardı. Eserleri ve yaşamından fotoğrafları, oğlu İbrahim Ali Ustaoğlu’nun “www.çizart.com” adlı sitesinde mevcuttur. Güncel meseleleri, suhuletle konuşmayı pek severdi. İyi bir kültürel muhitte olduğundan bahsederken; arkadaş ve dostlarını da anlatırdı.
Rahmetli babam Remzi Çolaker de insan dinlemeyi seven birisiydi. Böyle gurbetçi arkadaşları geldiğinde işini bırakır, onlarla ilgilenirdi. Sanırım Aydın Aliustaoğlu da onun için iade-i ziyaret yapardı. Zor günlerdi. Ekonomik koşullar kötüydü. Babam da Giresun’dan pek ayrılamazdı. Ama bilirdim ki, baba dostları yaz ziyaretine gelecekti. Gerçekten güzel günlerdi. Bu insanlar hediyesiz de gelmezdi. Babam kitap dostuydu. Aydın Aliustaoğlu babama kitap getirirdi. Tıpkı merhum Dr.Ömer Gürel’in Almanya’dan ilaç getirmesi gibi! Allah, baba dostlarımızdan razı olsun. O zaman bu dostluklar da değerliymiş! Telefon çıktı mertlik bozuldu.
Yakın zamanda internet sörfü yaparken Aydın Aliustaoğlu abimizin oğlu, sevgili İbrahim Ali Ustaoğlu’nun sayfasına denk geldim. Telefonlaştık. Babasının doksanlarda öldüğünden konu açtı. Babasının fotolarını, eser parçacıklarını yerleştirdiği bir siteden söz etti. Adı geçen sitenin adresini yukarıda verdim. Bilgilerimin bir kısmını da oradan aldım. Siteyi zenginleştirmesi gerektiğini söyledi. Sevgili evladı da babasının yolundan gidiyor. Animasyon, video, prodüksiyon işleri yapıyormuş. Ona da selam olsun. Değerli bilgileri için teşekkür ediyorum. Giresun’un bir değerini de keşfetmiş olduk. İnsanlarımızın yaşarken değerini bilmekte yarar var. Sn. Aydın Aliustaoğlu rahat uyusun. Üstüne yazmakta nasip oldu.
Baba dostlarını andığımız bu yazımızı, vefalı dost, rahmetli Dr. Ömer Gürel’den bir şiirle sonlandıralım: “. Deli Ömer’in dünyasındaki sevgi seksen kattı/ Hepsini dostlarına dağıttı/ Deli Ömer ölmedi, toprağı üzerine çekip yattı.” Ömer abi çok haklı, dostlar ölmez. Merhum baba dostları; Aydın Aliustaoğlu , Hamdi Obuz, Dr. Ömer Gürel ve babam Remzi Çolaker’e fatihalar gönderiyorum. İyi ki yaşamışlar, iyi dostluklar kurmuşlar. Allah onlardan razı olsun. İyiler ölmez, ölen tenlerdir. Ruhların baki olduğu alemde görüşmek dileğiyle.
