İsa Çolaker Kişisel Web Sitesi Edebiyat ve deneme yazıları

                                                              KAĞNI Bir tarla meselesi yüzünden Savrukların Hüseyin, Arkbaşı’nda Sarı Mehmet’i vurdu. Otuz evli köy birbirine girdi. Şaşırdılar. Herkes korku içinde candarmaların gelmesini bekliyordu. Halbuki karakol buraya altı saat uzakta idi; ... Devamını Oku »

İÇECEK SU Balkan Harbi zamanına ait bir hatıra zihnimde tam bir canlılıkla yaşıyor: Köy hemen hemen büsbütün boş! Kâr ve kazanç ihtiyacı telaş ve vehmine(korkusunu) galebe çalan (yenen) tek tük esnafla köşklerde bırakılan birkaç bekçiden, bahçıvandan başka hemen kimse kalmadı. Yalnız asker… İki aydan beridir ki yalnız, karadan, denizden, gündüz gece bu asker kafilelerinden, köyün dolup boşalan, sonra bitti zannederken ... Devamını Oku »

HİMMET ÇOCUK   Elvanlar’da ihtiyar bir kılavuz aldık. Köy kısmen yanmış  perişan  herkes fersiz ve şaşkın gözlerle kamyon denilen canavarın bîlüzum gürültüsüne bakıyordu. Herkesin ruhunda sonu gelmeyen meşakkatin  açlığın  her günün gizli felâket ihtimallerinin yuğurdusu yeis ve lâkaydî vardı. Onun için kimse Uşak’a kadar gelmek istemiyordu  Parayı ne yapacaklardı? Ne alırdı ki? Yalnız zayıf yüzlü bir ihtiyar halsiz bir sesle: ... Devamını Oku »

HELGA “ Bıraktığım notta belirttiğim gibi arabanıza istemeyerek vurdum. Dalgınlık işte… Halbuki, üç yıldır hiç kaza yapmamıştım. Ne yapalım, oldu bir kere… Eve gelince “opel!” servisine telefon ettim. Ezilen çamurluğu iki saat içinde değiştirebilecekler. Kendiniz yaptırmak isterseniz, işçilik dahil, neye malolacağını öğrendim. Paranız hazır…” Emre, oynanan oyundan habersizdi. Tamirci arkadaşına daha ucuz yaptırabileceğini düşünerek “kendim yaptırayım” dedi. Helga, senaryo gereği ... Devamını Oku »

HAYAT BÖYLEDİR İŞTE Tren o istasyonda bir dakika duruyordu. Gelirken gece geçmiştik; bu sefer ikindiden epey sonraydı. Frenlerin gıcırtısı kesilmeden pencereyi açtım: ilerideki vagonlardan birisi­ne heybeli ve sepetli bir köylü bindi. Onun hayatını ve geldiği yeri bilmek is­terdim. Köy, birkaç kilometre ilerideki tepenin ardında olmalıydı. Bu, şu berbat yolun orada kayboluşundan belli… Lokomotifin yanında duran lâcivert elbiseli memur, su buharları ... Devamını Oku »

  HAVVA     Benim saçlarım yumuşak. Havva’nın saçları keçe gibi. Annem ustura ile iki defa kazıttı saçlarını uzasın diye, ama uzamadı, kısa kaldı. Burnu da öyle biçimsiz ki! Yamyassı. Tıpkı okul kitaplarımızdaki maymunun burnuna benziyor burnu. Hiç sevmiyorum onu. Pis, hırsız. Annem, bu gün onu bir temiz dövdü. Tabi döver. Misafir odamızdaki güzelim halımızı kesmiş. Deli mi ne? Annem: “Kız ... Devamını Oku »

HAVUÇLU PİLAV MESELESİ Yağmur yağıyordu, pis pis yağıyordu. Bu havada ancak yapabilecek bir şey bulanların, bulduklarını yapabilenlerin canı sıkılmazdı. Bense gazetenin bilmecesini de çözmüş bulunuyordum. Bu kara gün pazar, başka türlü geçerdi. Karımı düşünmek istedim. Henüz kendi, güzeldi, şimdi akşam yemeğini hazırlamaya çalışıyor ve henüz mutfak işlerinden hoşlanıyordu. Epey çalışmama rağmen onu duygularımda canlandıramadım. Bu fena bir haldi… Ne yapmalı? ... Devamını Oku »

GÖRÜCÜ Yabancı bir elin titrettiği çıngırağın sesine koşarak kapıyı açmış olan hizmetçi kızın, “Üç hanım geldi ama hiç tanımıyorum.”  haberini vermesi üzerine işin hakikatinden şüphelenen Seniha, validesinin çehresinde anlamlı bir memnuniyet gülümsemesi görünce artık tereddüt etmedi; birdenbire pembeleşen çehresini kasnağı üzerine eğerek utancını çeşitli ipekler arasında saklamak, telaşını belli etmemek istedi. Fakat kalbinin yeni bir çarpıntısı ile taze göğsünü sarsan ... Devamını Oku »

  GELİNLİK KIZ Çocukken gidilen evler iki türlüydü: Annemin seçtiği dostluklar ve gitmek zorunda kaldığı yerler. Annemin gönlünce kurduğu dostlukları severdim ben. Çoğu dünyadan elini, eteğini çekmiş kimselerdi. Öyle yerlere gideceğimizde annemin ince kıvrımlarla biçimlenmiş dudakları sevinçle çözülüyor; ruj, dudaklarda hafifçe gezinip kızıla dönüştürüyor kırmızısını. Kapıdan kedi adımlarıyla çıkıyoruz. Annem, dikkatle sokak kapısını kilitlemiyor. Sonra sokak yazsa daha bir iç ... Devamını Oku »

FIRKACI  Meşîme-i  hilkatten  kör,  topal,  zeki,  ahmak  gelenler  var.  Afif  Necâti  de fırkacı  doğmuştu. Lâkin  fırkacılık  için evvelâ  bir  fikir, bir prensip  sâhibi  olmak ve  sonra  bu  kanâatlerini  bir  zemîn-i  idâre  ve  siyâsette  tatbîka uğraşmak iktizâ eder. Afif  Necâti’nin  mukarrer bir nazariyyesi  yoktu. O,  fırkacılığı  külâh kapmak  için  bir dalavere  meydanı  olmaktan  başka türlü telakki  edemezdi. O âdetâ  nâzırlığı  kurmuştu. ... Devamını Oku »